Hoe je omgaat met corona zegt veel over jou als persoon. Voel je je slachtoffer van de situatie? Of gebruik je het om te groeien? Een oefening die ik vaak doe met coachees is de oefening van de dramadriehoek. Hierdoor kun je leren de dramatische momenten in je leven te verminderen en meer te gaan leven vanuit je innerlijke kracht. Dit zal je meer rust en verbinding geven met de ander en de situatie. Waardoor je kunt werken aan je persoonlijke groei.

Van de focus op de crisis naar persoonlijke groei

De dagelijkse verleiding om je te laten meeslepen door jouw eigen drama, of dat van een ander, is groot. Vooral in de huidige Coronatijd. Waarom overkomt ons dit? Hoe kan het dat de overheid dit niet eerder heeft kunnen stoppen? Waarom moet ik mij aan zoveel regels houden? Het zijn veelgehoorde gedachten en opmerkingen in deze tijd van Corona.

Net zoals bij elke crisis, hebben we de neiging om in te zoomen op het negatieve, op het drama. Toch is dit Corona-periode ook een perfecte periode om een mooie ‘groeisprong’ te maken. En jezelf verder te ontwikkelen in je persoonlijke groei als mens, in je relatie, in je gezin, in je werk, in je team en je bedrijf.

Wat is de dramadriehoek?

Aandacht geven aan drama is een manier om onszelf te beschermen. Het werkt als bliksemafleider, om niet te hoeven kijken wat je échte emoties zijn, wat je dwars zit en wat je nodig hebt. We schieten in een rol, bijvoorbeeld die van redder, slachtoffer of aanklager.

Dit zijn de rollen uit de dramadriehoek:

1. Redder;
2. Aanklager;
3. Slachtoffer.

In relaties met anderen neem je vaker een rol aan uit de dramadriehoek dan je door hebt. Dit ´spel´ speel je vaker dan je zelf doorhebt. Als je eenmaal weet hoe de driehoek werkt, ga je de situaties dat je een rol aanneemt veel vaker herkennen en raak je je bewust van de rol doe je aanneemt. Even ervan uitgaande dat er zich niet net echt een persoonlijk drama heeft voorgedaan.

1. De redder: laat mij jou maar helpen

Wanneer iemand klaagt of een probleem omschrijft, dan is de kans groot dat de redder in jou aan de slag wil. Ook in deze Corona-tijd staan er veel redders op. Mensen die veel en ongevraagd hulp geven. Zo zou ik het aanpakken als ik jou was, hoor je ze zeggen. Je gaat je toch wel of niet vaccineren? Je gaat toch niet op vakantie in deze tijd? Het is een rol waarin je je (te) veel bemoeit met de zaken van anderen. Het geeft je een goed gevoel als je anderen kunt helpen, of zelfs redden. Ik heb de oplossing, zo heb ik het zelf ook aangepakt. Het is een rol waarin je je heel erg goed kunt voelen over jezelf: je probeert de ander immers verder te helpen.
Maar is dat wel zo? Want door jezelf op te stellen als redder, maak je de ander kleiner en afhankelijk van jou. Bovendien sta je niet naast diegene, maar boven degene die je probeert te helpen. Dit helpt jou niet in je persoonlijke groei.

2. Het slachtoffer: waarom gebeurt dit mij nu weer?

Je vind jezelf zielig. Waarom gebeurt dit mij nu weer? Waarom krijg ik Corona? Waarom kan ik nu niet reizen? Waarom overkomt mij dit? Het Slachtoffer gedraagt zich hulpeloos en reageert het liefst vanuit onmacht. Mensen in een slachtoffer-rol trekken vaak de redders aan omdat ze graag geholpen willen worden. Maar wil je écht geholpen worden als je in deze rol zit, of zoek je aandacht? En kan een ander jou écht helpen, of moet je zelf aan de slag?
Veel mensen denken bij deze rol: ik ben zo niet, ik ben geen slachtoffer. Toch neem je vaker de slachtofferrol in dan je denkt. Bijvoorbeeld als er iets gebeurt dat je niet wilt, of als iemand je slecht behandeld.

3. De aanklager: jij snapt er helemaal niets van hé?

De aanklager wijst anderen graag aan. Soms op hun zwakke plek om de eigen fouten of verantwoordelijkheid te verbergen. Het zijn de mensen die makkelijk klagen, of die zeggen “ja maar hij…”. In deze Corona-situatie is het iemand die klaagt over de aanpak van de overheid. Die de farmaceutische industrie aanklaagt. Die vindt dat de Chinezen de schuld van dit alles hebben. Of die zich uitspreekt tegen mensen die zich niet aan de regels houden vanuit een ongelijkwaardige positie. Ik ben ok, jij bent niet ok.

De aanklager voelt zich geïrriteerd. Dat anderen zich schuldig gaan voelen, geeft de aanklager een gevoel van eigenwaarde. De aanklager duwt door te klagen de ander in een slachtofferrol.

Redenen om de dramadriehoek te vermijden

Als je eenmaal de dramadriehoek door hebt, dan ga je deze overal zien. In bijna elk gesprek zie je jezelf en anderen een bepaalde rol aannemen. Als je je eenmaal bewust bent van deze dynamiek, dan ga je ook de negatieve effecten zien van alle ´drama´. De rollen kunnen in een gesprek ook heel snel wijzigen, je schiet zo van aanklager, in redder naar slachtoffer.

Je kunt de Dramadriehoek het beste vermijden want:

• Het kost je energie;
• Het is een patroon dat zich constant aan het herhalen is;
• De rollen zijn ongelijk, de één voelt zich meer of minder dan de ander
• Er zijn veel verborgen boodschappen;
• Na afloop zit iedereen met het ‘bekende rotgevoel’;
• Niemand neemt de verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag.

Hoe dan wel werken aan je persoonlijke groei?

Er is een andere manier om beter om te gaan met je eigen emoties en de emoties van andere mensen. Dat is door niet meer in de rollen te schieten, maar meer authentiek en zelfreflecterend te zijn. Dat is door de dramadriehoek te vervangen door de winnaarsdriehoek. Waarbij het in de winnaarsdriehoek geen nieuwe “rol” is, maar waar je niet meer vanuit eigen geraaktheid reageert.

Je minder opstellen als een dramaqueen en meer als een winnaar is juist in deze tijd belangrijk. We hebben nou eenmaal te dealen met veel emoties. Jij, ik, iedereen. Waarom zouden we ons verstoppen in een rol, vanuit een houding, voor elkaar? Net nu we elkaar zo hard nodig hebben.

Dit zijn de “rollen” uit de winnaarsdriehoek:

1. Zorger (in plaats van de redder);
2. Kwetsbare (in plaats van het slachtoffer);
3. Assertieve (in plaats van de aanklager).

1. Van redder naar zorger

Een beter alternatief voor de redder zijn is de zorger zijn. Omdat je dan iemand helpt vanuit een gelijkwaardige rol. Je ziet jezelf en de ander als oké. Je denkt mee, maar gaat daarbij vanuit dat de ander voor zichzelf kan zorgen. De Zorgende doet een aanbod: “Ik heb een suggestie voor je, wil je die horen?”. De ander maakt dan zijn eigen keuze.

2. Van slachtoffer naar kwetsbaar persoon

Je kwetsbaarheid tonen is een teken van kracht. Huilen betekent dat je verdriet hebt, niet dat je een slachtoffer bent. Door jezelf kwetsbaar op te stellen naar jezelf en naar de ander, geef je ruimte aan je eigen emoties. Je verstopt je niet achter een slachtofferrol.

Het is heel goed om in deze corona-periode eerlijk te kijken naar je gevoelens. En naar de gevoelens van de ander. We hebben het allemaal lastig momenteel, de een meer dan de ander, maar dat betekent niet dat we erin moeten blijven hangen. Door ons kwetsbaar op te stellen naar elkaar toe, helpen we elkaar door deze moeilijke periode heen. Samen, vanuit verbinding.

3. Van aanklager naar assertief persoon

Een betere rol voor de aanklager is die van de assertieve. Een assertief persoon, het alternatief voor de aanklager, beschouwt
zichzelf en de ander als oké en gelijkwaardig. Hij oordeelt niet, bewaakt zijn eigen behoeften en stelt zijn eigen grenzen.
Grenzen geven structuur, bescherming en ook ruimte. In plaats van te klagen stel je vragen.

Tot zover mijn adviezen over beter omgaan met jouw eigen emoties en die van een ander. Ik wens je heel veel succes en sterkte om van deze periode het beste te maken. Om te leren van je emoties, van jezelf en van deze crisis. Om er sterker uit te komen, samen met de mensen van wie je houdt en te werken aan je persoonlijke groei!

Meer lezen:

• Ontspanning: helemaal uit je hoofd en in je lijf
• Slecht slapen door stress 5 tips voor een betere nachtrust
• Corona-tijd: 5 tips om er het beste van te maken

Bronvermelding: de plaatjes van de winnaarsdriekhoek en dramadriehoek zijn van het coachcenter.

Als zelfs tekenen ineens een prestatie wordt

Dit gebeurt vaker dan je misschien denkt. Je begint met een ontspanningsoefening en binnen een paar minuten wil je het alweer goed doen. De lijnen moeten netjes. De kleuren moeten bij elkaar passen. Misschien wil je een mooie tekening maken die je zou kunnen bewaren of laten zien. En ineens heb je van je ontspanningsmoment een nieuw project gemaakt.

Als je dit herkent, gebruik het dan als informatie. Want dezelfde patronen zie je vaak ook elders terug.

Altijd je best doen.

Productief willen zijn.

Jezelf vergelijken.

De lat hoog leggen.

Niet zomaar iets mogen doen omdat het fijn is.

Juist dan kan het waardevol zijn om bewust iets te tekenen wat helemaal nergens toe hoeft te leiden.

Je hoeft het zelfs niet te bewaren.

Een stap verder: tekenen wat je voelt

Je kunt tekenen ook gebruiken om te onderzoeken wat er vanbinnen speelt. Stel jezelf bijvoorbeeld eens de vraag:

Als mijn spanning vandaag een vorm of kleur zou hebben, hoe zou die eruitzien?

En begin.

Misschien teken je harde donkere lijnen. Misschien juist iets kleins. Misschien ontstaat er één grote warboel.

Daarna kun je jezelf een tweede vraag stellen:

Wat heeft deze plek in mij nu nodig?

Meer ruimte?

Zachtheid?

Een grens?

Rust?

Beweging?

Warmte?

Voeg dat toe aan je tekening zonder er te veel over na te denken.

Zo hoeft tekenen niet alleen een mentale activiteit te zijn. Het kan ook een ingang worden naar je lichamelijke en emotionele beleving.

Niet alles hoeft met woorden

We proberen veel in ons leven op te lossen door erover na te denken en te praten. Dat is waardevol, maar het is niet de enige ingang naar verandering. Soms weet je lichaam allang dat je over een grens bent gegaan voordat je hoofd dat wil toegeven. 

Soms voel je verdriet zonder precies te kunnen uitleggen waarom.

Soms weet je diep vanbinnen dat er iets moet veranderen, terwijl je rationeel nog honderd redenen kunt bedenken om alles hetzelfde te laten.

Daarom werk ik in mijn begeleiding niet alleen met het mentale niveau. Duurzaam herstel gaat voor mij over de mens als geheel. Over het fysieke lichaam en het herstellen van energie en veiligheid. Over emoties die ruimte mogen krijgen. En ook over gedachten, overtuigingen en patronen. Of zingeving en de vraag wat werkelijk bij je past.

En uiteindelijk ook over persoonlijk leiderschap: leren luisteren naar die informatie en ernaar durven handelen. Een eenvoudige oefening als mindful tekenen kan soms verrassend duidelijk laten zien hoe jij in het dagelijks leven met jezelf omgaat.

Drie andere manieren om mindful te tekenen

Je hoeft niet altijd vrij te tekenen. Probeer bijvoorbeeld eens:

1. Eén lijn

Zet je pen op het papier en probeer vijf minuten te tekenen zonder hem van het papier te halen. Volg rustig wat er ontstaat.

2. Herhalende vormen

Teken langzaam cirkels, blaadjes, golven, spiralen of andere eenvoudige vormen. Herhaling kan prettig zijn wanneer je hoofd erg actief is.

3. Tekenen in de natuur

Neem een klein schetsboek mee tijdens een wandeling. Ga ergens zitten en teken niet wat je denkt dat je ziet, maar kijk echt. Naar de vorm van een blad, de nerven, de stam van een boom of de beweging van gras.

Je hoeft geen natuurtekening te maken.

Het kijken is de oefening.

Hoe vaak moet je mindful tekenen?

Daar bestaat geen perfecte frequentie voor.

Tien minuten kan al genoeg zijn om even een ander tempo te ervaren. Misschien vind je het prettig om het dagelijks te doen. Misschien gebruik je het juist wanneer je merkt dat je hoofd erg vol zit.

Maak er vooral geen nieuwe verplichting van.

Het doel is niet:

Ik moet iedere dag mindful tekenen omdat dat goed voor mij is.

Het doel is eerder:

Wat zou mij op dit moment helpen om weer even bij mezelf te komen?

Soms is dat tekenen.

Een andere keer wandelen, bewegen, ademhalen, de natuur ingaan, muziek luisteren of gewoon even niets doen.

Herstel zit uiteindelijk niet in één perfecte techniek. Het zit in steeds beter leren herkennen wat jouw systeem nodig heeft en jezelf toestemming geven daarnaar te handelen.

Mindful tekenen bij stress of burn-out

Wanneer je langdurig gespannen, uitgeput of overprikkeld bent, kan mindful tekenen een fijne ondersteunende oefening zijn.

Maar een burn-out ontstaat meestal niet doordat iemand te weinig ontspanningsoefeningen doet.

Daaronder kunnen veel verschillende factoren liggen: langdurige belasting, perfectionisme, verantwoordelijkheidsgevoel, moeite met grenzen, onverwerkte emoties, gebeurtenissen uit het verleden, werkdruk, relaties, verlies van zingeving of jarenlang voorbijgaan aan je eigen behoeften.

Daarom kijk ik bij stress- en burn-outcoaching breder.

Niet alleen naar: hoe krijg ik mijn klachten zo snel mogelijk weg?

Maar ook naar:

Wat probeert mijn lichaam mij duidelijk te maken?

Welke patronen houden de spanning in stand?

Wat draag ik al te lang mee?

Waar ga ik steeds over mijn eigen grens?

En hoe wil ik mijn leven eigenlijk vormgeven als ik niet meer alleen vanuit moeten en volhouden leef?

Dat is de beweging van herstellen naar werkelijk veranderen.

Wil je meer rust ervaren?

Merk je dat je veel in je hoofd zit, moeilijk tot rust komt of steeds opnieuw over je eigen grenzen gaat?

Dan kan het waardevol zijn om niet alleen naar de klachten te kijken, maar naar het geheel.

In mijn coaching werken we fysiek, emotioneel en mentaal en kijken we waar passend ook naar zingeving, oude patronen en persoonlijk leiderschap. Niet volgens één vast protocol, maar vanuit wat jij nodig hebt om weer meer rust, energie en regie te ervaren.

De sessies vinden plaats in de natuur rondom Waalwijk of online.

Je kunt vrijblijvend kennismaken om samen te onderzoeken wat er speelt en welke begeleiding daarbij past.